In september 2025 kon bij het Dorpshuis dan eindelijk het werk beginnen. De architect had zijn werk gedaan. De verdere werkverdeling ging eigenlijk als vanzelf. Vrijwilligers met specifieke talenten namen daarin het voortouw. Gaandeweg vormden zich goed samenwerkende duo’s op het gebied van timmeren, elektra en schilderen.

Door Gerard ten Bulte

SCHALKHAAR – ‘Sommige vrijwilligers hadden weinig of geen bouwervaring, maar pakten andere taken op, zoals het slopen, puin en zand kruien, vloeren aanvegen en materialen aan- en afvoeren’, memoreert Geert Van Haaren met een lach. Op veiligheid moesten we soms wijzen, bijvoorbeeld op veiligheidsschoenen; één vrijwilliger stond zelfs puin te scheppen op sandalen.’ Geert was samen met Harry Huisman verantwoordelijk voor de planning en inzet van de vrijwilligers.

Tijdens de interne sloop werd boven op zolder nog een oud kerkbankje gevonden. Dit kerkbankje is opgeknapt en doet nu dienst als bank bij het biljart. Opvallend waren de vele bidprentjes van Maria van Frieswijk die verspreid in het gebouw werden gevonden.

Afstemming
‘De vrijwilligers stemden hun werk steeds af op de planning en uitvoering van de professionele partijen zoals de aannemer, wandenbouwer, stukadoor, installateur en lichtbedrijf. ‘De samenwerking was uitstekend’, concludeert Van Haaren. ‘Sommige klussen duurden langer dan gepland en de vrijwilligers namen ook werk over dat eerst voor professionals was bedoeld, zoals tegelzetten, internet, geluid en een deel van de lichtinstallatie’, weet Van Haaren.

De echte deskundigen vonden soms dat timmer-, verf- of sauswerk beter kon. Tegelijk toont juist dat de charme van vrijwilligerswerk: de vrijwilligers pakten alles aan, ook buiten hun expertise. Mooi om te zien’, aldus een trotse Van Haaren. Opvallend waren de vele bidprentjes van Maria van Frieswijk die verspreid in het gebouw werden gevonden.

Tegenvallers
‘Niet alles liep op rolletjes. Er waren ook tegenvallers tijdens de bouw. Zo moesten we drie zware betonvloeren slopen, meer zand kruien dan verwacht en plafondbalken verzwaren. En er moest een extra fundering en tussenmuur worden aangelegd. Verder waren vele muren en vloeren schever dan verwacht. De bodem waarop de warmtepompen zouden komen te staan was vervuild en moest worden gesaneerd.’

‘De isolatie en akoestische houtwolcementplaten moesten op maat worden gemaakt. De riolering moest op sommige plekken worden vervangen en worden uitgebreid.’ De grootste tegenvaller, zegt Van Haaren, was het wegvallen van de uitvoerder door persoonlijke omstandigheden. Gelukkig werd dit snel overgenomen door een ervaren timmerman uit de groep vrijwilligers. In totaal werkten de vrijwilligers 4.134,5 uur, ruim boven de verwachte 2.000 uur…

Lees ook: Van kerksluiting tot dorpshuis, deel 1 – De historie
Lees ook: Van kerksluiting tot dorpshuis, deel 2 – Oprichting en bouwplan
Lees ook: Van kerksluiting tot dorpshuis, deel 3 – Vergunningen en zelfredzaamheid