Johan Schintz en Annemarie Bouwman zijn nauw betrokken geweest bij de realisatie van het Dorpshuis Schalkhaar en blikken terug.  ‘Voordat we met de verbouwing konden beginnen moesten we aan de slag met de diverse vergunningen. De Omgevingsvergunning was de eerste horde. Alle belanghebbende buren stonden achter onze plannen, waar we als stichting heel blij mee waren’, aldus Johan Schintz.

Door Gerard ten Bulte

SCHALKHAAR – Dat heeft zeker geholpen met het verkrijgen van de omgevingsvergunning in juli 2025. ‘Vrij snel daarna zijn we september 2025 begonnen met de verbouwing. Het traject van idee tot vergunning heeft daarmee zo’n vier jaar geduurd’, rekent Schintz voor.

‘De ambtelijke kant, die gaat over de procedures, de vorm, de vierkante meters, was en is nog steeds een lastig traject. Dat viel en valt niet mee’, concludeert Schintz. ‘Zelfs nu nog lopen we tegen futiliteiten aan. Zoals het creëren van een terras. Niet toegestaan. Zelfs twee Franse stoeltje met een tafeltje, het mag allemaal niet. Ook voor vlaggen, een simpel bord, of een bord op de gevel met de tekst ‘Dorpshuis Schalkhaar’, moet je een vergunning aanvragen.’

‘Zelfwerkzaamheid wordt door de gemeente omarmd, tenminste het College van B&W en alle fracties. Maar in de uitvoering (door de ambtenaren) valt dit zwaar tegen’, verzucht Schintz. Inmiddels is de Exploitatievergunning binnen, maar de Alcoholwetvergunning laat nog op zich wachten’, aldus Schintz. ‘We hebben goede hoop, want de gemeente Deventer heeft beloofd dat we tijdens de officiële opening van het Dorpshuis Schalkhaar op 11 en 12 september 2026 licht alcoholische drank mogen schenken.’

Zelfwerkzaamheid
De hele verbouwing is gedaan door twee vaste aannemers, Obdeijn Broekland voor het bouwkundig traject en Assendorp voor alle installatie-werkzaamheden. Daarnaast waren er nog vele onderaannemers werkzaam. En niet onbelangrijk, vele vrijwilligers hebben ruim 4.000 uur in de verbouwing gestoken, met een geschatte waarde van meer dan € 100.000,-.

‘Al voordat we alle vergunningen rond hadden, had de stichting een uitroep gedaan voor vrijwilligers. ‘Het was nog een behoorlijke uitdaging om voldoende vakbekwame vrijwilligers te krijgen. We hadden een inschatting gemaakt en dat lukte. Via een uitroep hadden 37 mensen zich aangemeld voor de bouwwerkzaamheden en 15 dames voor de catering. Ik ben zo trots op het eindresultaat.’

Mooie momenten
‘Gelukkig waren er ook mooie momenten’, vertellen Bouwman en Schintz, ‘zoals het tekenen van het huurcontract, de definitieve subsidies en vergunningen. Maar vooral de groep vrijwilligers waardoor we veel meer zelf hebben kunnen doen dan we hadden ingeschat. We zijn trots op al onze vrijwilligers, de slopers, de kruiers en dragers en de vaklieden en niet te vergeten de 15 dames die voor de koffie en de koekjes zorgden.’

Speciaal wil het tweetal hier noemen: de werkvoorbereider Jan Mulder die later vanwege fysiek ongemak werd overgenomen door Wim Klein Koerkamp én Geert van Haaren als de projectmanager, die elke dag weer vol enthousiasme de ploeg aan het werk hield.’

Lees ook: Van kerksluiting tot dorpshuis, deel 1 – De historie
Lees ook: Van kerksluiting tot dorpshuis, deel 2 – Oprichting en bouwplan